İki Dakika Önce Öldüm | Anton Çehov

Rus edebiyatının en görkemli metinleri arasında, Çehov’un şu sözleri söylediği zaman…

“İki dakika önce öldüm… Kendimi burada, bir grup melek ve kim olduklarını bilmediğim diğerleriyle yalnız buldum. Onlara yalvardım, beni yeniden hayata döndürmeleri için. Çünkü karım hâlâ gençti ve oğlum henüz ışığı görmemişti. Karım hamileliğinin üçüncü ayında idi.

Birkaç dakika daha geçti. Meleklerden biri, bir televizyon ekranına benzeyen bir şey taşıyarak geldi. Bana dedi ki: ‘Bu dünya ile öteki dünya arasındaki zamanlama çok farklı: Buradaki dakikalar orada birkaç güne eşdeğer.’

‘Onları buradan izleyebilirsiniz.’

Ekranı açtı ve karım anında küçük bir çocukla birlikte göründü! Görüntü çok hızlıydı. Zaman her dakika değişiyordu. Oğlum büyüyordu, her şey değişiyordu. Karım mobilyaları değiştirdi. Emekli maaşıma ulaşabildi. Oğlum okula gitti. Kardeşlerim birbiri ardına evlendiler. Her biri kendi hayatını kurdu.

Birçok olay yaşandı ve bu hareketlilik ve bulanık görüntülerin içinde arka planda sabit duran bir şey fark ettim; siyah bir gölgeye benziyordu. Dakikalar geçti, ama aynı gölge tüm görüntülerde duruyordu. Yıllar geçti orada. Gölge küçüldü ve solmaya başladı. Meleklerden birine seslendim ve bu gölgeyi bana yaklaştırması için ona yalvardım, böylece onu net bir şekilde görebilirdim. Bu, nazik bir melekti.

‘Sadece görüntüyü yakınlaştırmakla kalmadı, aynı zamanda sahneyi dünya üzerinde de gösterdi. Ve hâlâ oradaydım, on beş yıl önceki yerimde oturuyordum, bu gölgeyi ağlarken izliyordum ve ağlıyordum. Bu gölge, annemden başkası değildi.’

– Anton Çehov –