İnanalım Güneşli Günlerin Başlangıcına | Öznur Eren Kanarya
“Bu zalim dünyanın bütün unuttuklarını, ben unutmayayım diye kalbime yazmışlar. Yani ben kendiliğimden böyleyim…”
Böyle demiş Birhan Keskin…Kendime çok yakın bulurum bu dizeleri…
Kendimi bildim bileli pek çok şeyi hatırlarım ben. Kendiliğimden böyleyim, evet… Bilmeden böyle oldu, ben seçmedim bunu…
Sanki içimde bir daktilo, gözlerimde bir fotoğraf makinesi, durmadan kaydediyorlar anları… Ve kalbimde bir pikap, bir gramafon, bir radyo durmadan çalıyor. Bazen, dünyanın karmaşık halleri, insanların iki yüzlü, acımasız, öfkeli, doymak bilmez, hırs dolu, aklımın ermediği
uzlaşmasız, bencil, vahşi fotoğrafları çığlığa benzer sese dönüştüğünde duyamıyorum içimdeki radyonun, pikabın seslerini…
Bu aralar çok parazit var, çok zorlanıyorum içimdeki radyonun sesini duymaya . Bol bol şaşırıyorum acımasızca, kendi küçük çıkarları uğruna değerli kavramları kirletmeyi aldırmayanlara…
Ama biliyorum, geçecek… Geçmeli…Füruğ’un dizelerini biraz değiştirerek :”İnanalım güneşli günlerin başlangıcına…
” Bildiğim başka gerçek yok, yoksa şaşırıp duracağım neye inanacağıma…”