Adana Adıyaman Afyon Ağrı Aksaray Amasya Ankara Antalya Ardahan Artvin Aydın Balıkesir Bartın Batman Bayburt Bilecik Bingöl Bitlis Bolu Burdur Bursa Çanakkale Çankırı Çorum Denizli Diyarbakır Düzce Edirne Elazığ Erzincan Erzurum Eskişehir Gaziantep Giresun Gümüşhane Hakkari Hatay Iğdır Isparta İstanbul İzmir K.Maraş Karabük Karaman Kars Kastamonu Kayseri Kırıkkale Kırklareli Kırşehir Kilis Kocaeli Konya Kütahya Malatya Manisa Mardin Mersin Muğla Muş Nevşehir Niğde Ordu Osmaniye Rize Sakarya Samsun Siirt Sinop Sivas Şanlıurfa Şırnak Tekirdağ Tokat Trabzon Tunceli Uşak Van Yalova Yozgat Zonguldak
Hatay 16 °C
Çok Bulutlu

Başta Bir Sanat Değildi Bu, Hayatta Kalmaktı | Coco Chanel

16.06.2025
218
A+
A-
Başta Bir Sanat Değildi Bu, Hayatta Kalmaktı | Coco Chanel

Eğer onun gibi daha fazla kadın olsaydı, dünya çok farklı olurdu… ve belki biraz daha saygı kazanmış olurduk.

“Dikiş dikmeyi kimse öğretmedi bana, biliyor musun? Mecburiyetten öğrendim. Başta bir sanat değildi bu, hayatta kalmaktı.”

Yoksulluk içinde doğdum. Annem ben on iki yaşındayken öldü, babam — o korkak adam — sanki hiç var olmamışız gibi bizi terk etti. Sonunda gri ve soğuk bir yetimhanede buldum kendimi; duaların yankısı kumaşların hışırtısına karışıyordu. Rahibeler bana dikiş dikmeyi öğretti.

“Senin düzgün bir hayatın olsun diye, Gabrielle,” derlerdi, düzgün kesilmemiş kumaşı işaret ederek.

Ama ben düzgün bir hayat istemedim.

“Düzgün mü? Ne demek bu? Sessiz yaşayıp temiz kalmak mı?” diye sordum bir gün. Rahibe Bernadette gözleriyle beni delip geçti.

“Bu, sokağa geri dönmemek demek,” dedi.

Ama benim kafamda başka bir fikir çoktan filizlenmişti: yetimhaneden sadece hayatta kalmak için çıkmak istemiyordum. Uçmak istiyordum.

Her iğne darbesi, kendimi var edişimdi. Sessizce dikiyordum ama içimde çığlık atıyordum. Kimse benim yerime karar veremezdi.

Yıllar sonra, ilk şapkalarımı satmaya başladığımda insanlar alay etti.

“Kadın başına dükkân mı? Ne saçmalık!”

“Seyyar satıcının kızı tasarımcı olmak istiyor, ne küstahlık!”

Kiminle karşı karşıya olduklarını bilmiyorlardı. Bir gün, bir müşteri kibirli bir tonla şöyle dedi:

“Bunu siz mi yaptınız? Ama çok zarif… Paris’ten geldi sanmıştım.”

“Öyle,” dedim gülümseyerek. “Çünkü ben de Paris’im… sadece henüz farkında değilsiniz.”

Her satılan şapkayla, her kuralsız biçilen elbiseyle, olmak istediğim kadına biraz daha yaklaşıyordum. Özgür. Zarif. Korsesiz, izinsiz, korkusuz.

Tüm kadınların saçlarını uzun bıraktığı bir dönemde saçımı kestim.

“Erkek gibi olmuşsun,” dedi bir arkadaşım, dehşetle.

“Hayır. Ben gibi olmuşum,” dedim. Ve kendimi sevdim.

Bana asi, küstah, hatta bayağı dediler. Ama asla boyun eğen biri demediler.

Savaşların her şeyi yerle bir ettiğini gördüm. Dükkanlarımın İşgal sırasında kapandığını yaşadım.

“Chanel bitti. Onun devri geçti,” diyenleri duydum.

Ama beni tanımıyorlardı. Herkes unuttu sanarken Paris’e döndüm, ve onlara hâlâ tarih yazabileceğimi kanıtladım.

Ben sadece bir marka değildim. Ben bir fikirdim. Uyuma karşı ilan edilmiş bir savaş.

Chanel No. 5 mi? Evet, dünyanın en ünlü parfümü olduğu söylenir. Ama benim gerçek özüm başka yerdeydi.

“Cesaret neye benzer?” diye sormuştu bir gün genç bir tasarımcı.

“Vazgeçmemeye,” demiştim. “Yaraları olan bir parfüme.”

Ve yetimhanedeki yatağında ağlayan o küçük kıza bir şey söyleyebilseydim, şöyle derdim:

“Doğduğun çamur, çiçek açmanı engellemesin. En güçlü çiçekler… yıkıntıların arasında büyür.”

 

Coco Chanel

Administrator
Editörden Yazı Atölyesi, Çağdaş Türk ve Dünya Edebiyatı’nı merkezine alan, sosyal ve bağımsız bir dijital içerik platformudur. Temel amacımız; okurlarımızı nitelikli edebi eserlerle tanıştırmak ve sizlerden gelen öykü, şiir, makale, anı, eleştiri, kitap ve film değerlendirmelerine yer vererek eserlerinizi geniş kitlelere ulaştırmaktır.. Kültür, sanat ve hayatın her alanına dokunan platformumuzda telif haklarına saygı duyuyor, kaynak belirtilmeyen hiçbir içeriğe yer vermiyoruz. Ayrıca Türkçemizin saygınlığını korumak adına, tüm yayınlarımızda TDK yazım kurallarına en üst düzeyde önem gösteriyoruz. Yazar Üyelerimizle interaktif bir bağ kurduğumuz bu edebiyat yolculuğuna katkı sunan tüm dostlarımıza teşekkür ederiz. Editör: Hatice Elveren Peköz Web: yaziatolyesi.com E-posta: yaziatolyesi2016@gmail.com | haticepekoz@hotmail.com
BİR YORUM YAZIN
ZİYARETÇİ YORUMLARI - 0 YORUM

Henüz yorum yapılmamış.