Gönül Mührü | Necla Karataş

İlmek ilmek ördüm seni gönlüme,

Bir sevda düştü sessizce ömrüme.

Ne kış üşüttü ne de ayaz geceler,ü

Aşkın mührü vuruldu kalbime.

Bir telinde özlem vardı, Birinde umut,

Her düğümünde saklıydı ince bir hudut.

Dokundukça çoğaldı içimde baharlar,

Yol uzun, yüreğim yorgun, mevsimler uzak,

Seninle her karanlık sabaha varacak.

Aşkın mührü içimde bir sıcak nefes,

Yüreğim ne zaman üşüse sana sarılacak.

Ne altından ne ipekten dokundu bu hâl,

Şimdi hangi rüzgâr esse adını fısıldar,

Gönlümde sen varsın, gerisi masal.

Ve gün gelir de düşerse saçlarıma kar,

Yıllar geçse de içimde aynı bahar.

Çünkü sevda, gönülde örülen bir hırka;

Eskimez, sökülmez, eksilmez…

-Necle Karataş

…