Günün Hikayesi | Yazılmayan Öykü | Öznur Eren Kanarya
Uzun bir şiirsel metinden kurgulanan ve henüz yazılmayan bir öyküden paragraf…
“O pencereye son kez dönüp baktı…Zayıf bir ışık sızıyordu perdenin kıyısından…Ve ince bir ezgi ulaştı ona. Ya da o öyle sandı…Hala o pencerenin ardındaki ile zayıf bile olsa bir bağ arıyordu çünkü…”
” Kimse söylemeyecek sana nasıl öldüğümü…” dedi içinden… “Ben çoktan öldüm zaten… Bana dair hiç bir şeyi merak etmediğini ilk anladığım gün can vermiştim ben, haberin olmadı hiç… Soluksuz kalmanın bin bir çeşidi vardır. Dolayısıyla, ölmenin de türleri farklıdır ve yüreğin duvarlarının inceliği ölçüsünde çabuklaşabilir ölüm…
Gidiyorum ben…Seni tek renkli, tek notalı, bir kaç sözcüklü yaşamınla yalnız bırakıyorum…Şimdi güzel ölebileceğim bir köşe bulmalıyım…O köşeden, sahip olduğum ama sana yansımayan içimin renklerine bakacağım .Duyuramadığım sesleri dinleyeceğim…Hepsi tükendiğinde öleceğim sessizce. Kimbilir, belki de kök salarım toprağa, hiç ölmeyebilirim de…Ama bunu da öğrenemezsin kimseden…”
………………………………………..
(Uzun bir şiirsel metinden kurgulanan ve henüz ortada olmayan bir öyküden paragraf…
2019…Ama hala yazılmayan öykü…)
Öznur Eren Kanarya