Günün Şiiri / En Sağır Edici Çığlık! / Derince Boz
Kör eden bir karanlık sızıyor en parlak ışıktan.
Suyun en derininde alev alıyor gökyüzü.
Kıyıyı döven hırçın dalga, karanın denize susuzluğudur aslında.
Çarpışarak parçalanırken bütünleşen iki suyun yüzü.
Sert bir kayanın göğsünde kanıyor gecenin nefesi,
Kendi kokusunda boğuluyor rüzgara kök salan sürgün.
Hem hapsolmuş bir tohum, hem fırtınanın ta kendisi,
Sadece durduğu yerde ufukları aşan bir döngü.
Hiç başlamamış bir yangının yıllar süren yankısı bu,
En sağır edici çığlık, büyük bir sessizliğin içinde saklı.
Bir yaprak dalındayken toprak olur, düştüğünde göğe yeşerir,
Aynı ateşte donup, aynı buzda küle dönmenin haklılığı.
Kıyısız bir suyun, aşılmaz taş duvarlara sığınmasıdır bu
Hem her şeyi yıkmak için gelir, hem de dönmek için manaya.
Yok oldukça varlık bulan bir kasırganın tam ortasında,
En vahşi tufan, en derin uysallığın içinde yok olur.
Derince…