Havada İmbat Kokusu | Selahattin Utkun

Yaprağından kıyılmış ağaç gibiyim
Toprağa kilitlendim
Ne ölüyüm
Ne diri.

Zaman hüzne ayarlı
Sular karanlığa.

Ben içinizden hernangi biri
Dallarıma değen gök hala sevdalı.

Giderim kendimden
Her yer kurt kapanı
Gül oyalı zamanlar bitti
Azaldı bir bir günler
Soğudu güneş
Dağlar bitti.

Gün can tüketen bela
Gece ıslak
Etraf pusu
Çirkef zamanlara akar su.

Yüzüstü devrilmiş bir kadın
Köşede bir çocuk
Başuçlarında yabani bir kuş
Delice öter doğrusu.

Altı bini aşkın gün
Ne hava var
Ne su
Yüzünü görür gibiyim ama
Ne türküler kaldı, ne çalan zil
Hayat sönmüş, soğumuş kül.

2

Ay kafir şimdi
Yıldızlar eşkiya.

Ah ela gözlü şiir güzelim
Biter bu dumanlı günler
Biter siyahi acılar.

Direnir dayanırsan eğer
Bu gün olmasa da yarın
Yaz tanesi gözlerine aşk değer.

Havada imbat kokusu var
Yalanlar talanlar devrilir
Ölümler zulümler bir gün biter.

Seni en yokluğunda da seviyorum.

SELAHATTİN UTKUN