Hayırlı Olsun Müdür | Ayşe Delioğulları

       Günlerden bir gün ormanların kıralı olan Aslan’ın eşi, Kraliçe Aslan güneşlenmek ister. ormanın en güzel, en nezih yerine gider.

      Aslan’ın eşi ormanda, körpe yemyeşil çimenler üzerine sere serpe uzanır. Güneş tüm parlaklığıyla ona bakmakta, zaman zaman da yakmaktadır.  Kraliçe Aslan güneşle, güreş tutarcasına bir sağa bir sola yatarak güneşin bütün vücuduna temas etmesini sağlamaktadır. Kendisini izleyen Tilki’den habersizce…

          Kurnaz Tilki usulce Kraliçe Aslana yaklaşır ve bir pençe atar. Aynı gizlilik ve sessizlikle hızla oradan uzaklaşır. Kraliçe Aslan panik içerisinde etrafına bakınır, giden bir karartı görür fakat kim olduğunu kestiremez. Çok kızıp, üzülen Kraliçe Aslan durumu ormanların kralı olan eşi Aslan’a anlatır. Kral Aslan, olağan üstü bir durum olduğunu ve bütün hayvanları toplamalarını emreder.  Yardımcıları bütün hayvanların acilen toplanması için duyuru yapar.  Hayvanlar camiası toplanır. Bir tek Çakal henüz gelmemiştir.

          Kralı Aslan hiddetli bir şekilde konuşmasına başlar. “Benim  bu ormanın kralı  olmama itirazı olan var mıdır?….! ?”  Başlar “hayır” anlamında kalkar. Eğer bu orman benim ise bu ormanın her köşesinde ben ve sevgili eşim istediğimiz şekilde,  istediğimiz yerde, istediğimiz saatte gezip-tozu, oturup – kalkabilir miyiz?…! ?.   Gene başlar “evet” anlamında sallanır.

 Öyleyse benim eşime, benim  ormanımda kim pençe atabilir! Cevap versin.

 Kurnaz Tilki bir köşede oturmaktadır. Herkes bir birbirine bakarken kapıdan çakal girer.  Tilki hemen Çakalın yanına gider: Kral kimin müdür olmak istediğini sordu. Sen olmak ister misin der. Çakal evet der.  Tilki: “öyleyse yüksek sesle “ beeeeeeen…….! “  diyerek bağır, sesini kral duysun” der.            Sessizlik Çakal’ın “beeennn  (uuuuuuu) ” diye bağırmasıyla bozulur.  Aslan: “demek sensin” der. Çakal gene “evet” uuuuu cevabını verir.

            Kral Aslan, yaverlerine Çakal ve Zebra’nın bir çadıra alınmalarını söyler.  Çakal, ve Zebra bir çadıra alınır.

Aslan yardımcılarına emreder: Gözümün nuru, gün ışığım, sevgilime pençe atarak canını yakan bu çakala en ağır cezayı vermelisiniz der. Emredersiniz derler ve çadıra dalarlar.  Zebra,  Çakalı çadırda bir güzel becerir. Çadır’ dan çıkan Çakal,  artık  iki büklüm yürümekte ve poposunun üzerine düzgün oturamamaktadır.  Çadırdan “Müdür” olarak çıkan Çakala hayvanlar topluluğu  hep bir ağızdan; “hayırlı olsun müdür…………”  diyerek, ormanı inletir.  Tilki; eğilip, bükülerek yürüyen Çakal’a yaklaşıp,   kulağına  eğilerek   “müdür oldun yürüyüşün dahi değişti” diyerek kıs kıs güler. 

Müdür Çakal, hiçbir zaman, toplumun önünde dik duramaz. Sürekli iki büklüm, yengeç gibi yan  çizerek yürür.

                                                                                              Ayşe  DELİOĞULLARI