Hızıroğlu tarihindeki İlk yenilgi | İngiliz Kemal | Aziz Kemal Hızıroğlu

-ı-

Aşk sürekli yolcudur şimdi avludan ötesi yok

Mektuplarımdaki ayak sesleri kapı önünde çıt

Sesinden sonra kalabalık biraz daha yalnız

Olsan da git olmasan da geç kalmış bir yazıda

Yanasın istemiyorum dokunma bana !

-ıı-

Aşkı çok kolladım bulsaydım sözcük aramazdım

Şiir de neyin nesiydi uğruna ölünecek denli

Aşık olunsaydı yazılır mıydı yaşamak ya da

Ölmek yerine söz ustasıyım bilen bilir

Bilmeyen de elbet eksik kalmış değil aşkta

Usta olunur mu tarihteki kadar coğrafyada

Yıldızlı not verse de taptığım öğretmenim

Anlamazdım babamı, aruz vezninde küfrederdi

Her defasında kalıptan kalıba zayıflardı

İlk karneden ikinciye düş satıcıları

İmge arkadaşlığında sirkatten yorgun

Kasımpaşa’lı çocuklara yavuz sineması önünde

On kuruşa tom miks okuturdum diye geyikli’deki

Yasadışı john wayne’e bir matinelik

Bulaşmam yeterdi sabahları hacı hüsrev’de

Beş kuruşa on film anlatmak için arkadaşlara

Şerifi ağlayan boğa’ya çevirirdim sırtından

Yaralı yargıcı mezar kazıcıya

-ııı-

Aşk filmlerinde en çok ben yorulurdum alçak

Sürünerek bir sevgili de ben olurdum nedense

Filmin sonunda ölmesem yaralanırdım

Kızılderili sevgilim vurulurdu kovboydan önce

Baltası gömülü ‘dumanlı ruh’a ingilizce

Öğretirdim durmadan ‘ı love you’ çubuğu

Vermezlerdi bana yaşlı yerliler bu barıştan

Bir kez çeken ilk savaşta ölürmüş diye

Şımarık bir çiçek uğruna bulanırdım toza çamura

Bir kızın bakmadığı hacıhüsrev’in mavi gözlü çingenesi

Yani ben yüzümde inadına bir karanfil taşımak için

En büyük şecaatimi arz ederdim türk casusu

İngiliz kemal adıyla kendimi süsleyip

Misket oyunlarında hile yapardım

Tilki mu’arem ve jiletli adamlarına karşı

Çakım da bıçağım da yoktu o zamanlar

Çullanıp kestiler beni bir akşam alacasında

Gün geldi ben de onları

Tek tek yakaladıkça

-ıv-

Söz ve yalan ustasıydım sen ner’den bileceksin

Şairliğin ilk muştuları sandım meğer son

Postacıları da kördüğüm gönül zarflarında

Hep ben uyuduktan sonra anlardı da

Okşardı annem üzerinde sopalar kırdığı

Bacaklarımı başka kaçak maçlara ve dayaklara

Hazırlamasın diye erken bırakmıştım

Delifişek top serüvenlerimi tepebaşı’nda

Düşürdüğümü hiç unutmadım o temmuz

Simit paralarını ve kırık tablamı toplarken

Ordan burdan anneme papatya bazen

Dövmek yerine okşasın diye saçlarımı

-v-

Bir büyüdüm pir büyüdüm içimde dinlenen

Ağrıyla baktım ki aşık olamamışlar

Casus kızların hiç biri ingiliz kemal’e

Arkadaşmış dostmuş ağabeymiş falan filan

Sanmışlar düş fuhuşçusu bile olmaz ondan

Kimseye üçbuçuk santimlik imgeyle mastürbasyon

Katliamını odadan odaya fotoğraflamış

Sarı sarı doldurulmuş gözyaşlı hatıra defterlerine

Uçurum kenarlarından kül toplamayı tamamlamadan önce

Güzelim komşuların soğuk ve kimsesiz tek odalı

Evlerine tom mikslerimi, teksaslarımı, pekos bill’lerimi verdim

Ve defterlerimi: teneke sobalarda ısınsınlar diye

-vı-

Bir acıdayım şimdi tam burada kim

Dokunmaya kalksa joker arama sevdasıyla

Sevgililiği göze alsa hangi elim tutabilir

Aldansa bile kül bunca söz tufanında ?

Hadi git artık bu gevezelikler senin için

Benden sırnaşıyor geç kalan aşka

Nicedir değişti yerim yelkovandan akrebe

Sakın dokunma bana !

Aziz Kemal Hızıroğlu

(Şebnem, Tümzamanlar Yayıncılık, Eylül 2000)

——–