Mezopotamya’da Giyim | Bilhan Akkaya

Mezopotamyalılar akşam yemeği için yıkanıp giyineceklerdi.

Bir şey yemeden önce, yiyeceği sağlayan tanrılara şükran duaları edilecekti. Din , tüm Mezopotamyalıların yaşamlarının ayrılmaz bir parçasıydı. Kişinin günlük varoluşunun bir parçasıydı. Tanrılar; insanların tüm ihtiyaçlarını karşılardı ve bunun karşılığında insanlar, tanrıların hizmetinde çalışırdı.
Jean Bottero, “Bu tanrılar sadece evrenin ve insanlığın yaratıcıları değildi; aynı zamanda insanların yüce üstatları olarak Dünya’da kalıp insanların varlıklarını ve evrimlerini günden güne yönlendirdiler. Bu nedenle, insan yaşamını yöneten sınırsız – pozitif ve negatif tüm yükümlülüklerin destekleyicisi ve garantörü olarak görülüyorlardı.
Mezopotamya’daki giysiler; diğer her şey gibi, kişinin sosyal konumu tarafından şekilleniyordu. Bertman şöyle diyor:
“Arkeologlar tekstilin icadının; insan icatları arasında ilklerden biri olduğunu doğruladılar.
Bitki lifleri , yaklaşık 25.000 yıl önce (Eski Taş Devri) bükülmüş, dikilmiş ve örülmüş olabilir.”

Mezopotamya’da giyim pahalı bir uğraştı. Pamuk, MÖ 700 yıllarında Mısır ve Sudan’dan bitki ithal eden Asurlar’a kadar bilinmiyordu. İpek ise; Romalılar tarafından Çin’den ithal edilene kadar bilinmezdi.
Erkekler; genellikle uzun bir elbise ya da pilili şekilde keçi derisi ya da koyun derisi etek giyiyordu. Kadınlar yün ya da keten tek parça tunikler giyerdi. Askerler, antik tasvirlerde, üniformalarının üzerinde her zaman kapüşonlu pelerin giydikleri için ayırt edicidir. Yaşlı erkekler her zaman ayak bileklerine düşen tek parça cüppeler içinde görülürken, genç erkekler etek giyiyor gibi tasvir edilmiştir.
Mezopotamya kadınlarının elbisesinde birçok farklı desen ve tasarım görülürken, krallar, askerler ve erkekler sıradan cüppeler içinde görülmektedir. Şallar ve kapüşonlu pelerinler; kötü havalarda kullanıldı ve bunlar genellikle işlemeli idi. Kızlar anneleri; erkekler babaları gibi giyinirdi. Herkes mütevazı bir tasarıma sahip sandalet giyerdi. Kadın sandaletlerinin süslemesi; genellikle erkeklerin sandaletlerinden daha fazlaydı.

Kadınlar da erkekler de kozmetik malzeme kullanıyordu. Bertman’ın yazdığı gibi, “Kozmetik ve parfüm kullanarak kişinin doğal güzelliğini ve cazibesini artırma arzusu Sümer dönemlerine kadar gitmektedir ”.
Mısırlılar da ünlü olduğu gibi; erkekler ve kadınlar gözlerini erken bir rimel formuyla çiziyordu ve banyodan sonra her iki cins tarafından parfüm kullanılıyordu. Parfümler “aromatik bitkileri suya batırıp özlerini yağla harmanlayarak” yapılırdı (Bertman) ve bu tariflerden bazıları o kadar popüler hale geldi ki, bir parfüm üreticisi; bir alt sınıf işçisinden daha asıl görülmeye başlandı.

Değerlendirme Yazı ✍️: Bilhan Akkaya