Şapkamda | Lutuf Veli
Gördüğüm rüyamı koydum şapkama.
İrfan çıktı şapkamdan irfan çıktı.
İki kere iki eden rakama,
ekleyince biri, bir yalan çıktı.
İlimdi gayesi, ilimdi belki.
Şapkada ağlıyor dünden evvelki.
Dönüp bak şapkaya öyle güzel ki,
hep darasız yolda bir kalan çıktı.
Adamdı manasız, manasız adam.
Dibi delik dünya tenakuz adam…
Şapkam rüyamdaysa biz yokuz adam.
Şapkam yine yeni bir plan çıktı.
Ne Konyalı ne ne Çorumlu haçın”dan.
O sorumlu fikriyatın açından.
Kızıl kıvrım olmuş memnu suçundan.
Şapkam kimden kime, bir alan çıktı.
Şapkam yoruldu taşımaktan beni.
Görünce melonu, kovboyu yeni…
Şikâyet ederim Fuzuli seni.
Bak yeni molla kasım olan çıktı.
Şapka nihayetti nihayet bitti.
Bir ihtilal gecesi çekip gitti.
Belki de ihtilal bir Ecevit’ti.
İhtilalı Taksim”den çalan çıktı.
Şapkaya koyduğum adım sanımdı.
Dünden evvel kayıp diğer yanımdı.
Yunustan evvelki can cananımdı.
Karşıma müstafi bir palan çıktı.
Şapka geldi gider, semahta şimdi.
Ederi bir çivili tahta şimdi…
Çağırsam gelmez ki günahta şimdi.
Otuz altı kuyruklu yalan çıktı.