Sevdalı Bir Güneşti Zaman | Selahattin Yetgin

Bir kalem arardım kararlı bakışların izlerken mavi denizi

Yorardı düğmelerin parmaklarımı, duyargasız kalırdım

Kaygılı sözcüklerime dolanırdı kaygan öpüşlerinin izi

Meçhul yolculukların özlem limanlarında sana sarılırdım.

Bir sesin çığlığı düşerdi akıbeti belirsiz uzun gecelerin döşüne

Yorgun yüklerimizi şarkılara yükler, loş ışıklara bölünürdük

Kımıltısız bakardı ay ikimize, yürürdük karanlıkların içine

Çılgın bir mevsimin son deminde, nefes nefese aşka yürürdük.

Soylu dirençlerin coğrafyasıydı yüzün, binlerce çocuk gülüşürdü

Ulaşıp menzillerinin sözcüklerine, yangınlardan seni toplardım

Soğuktan üşümüş ellerinin çizgilerine efsane yıldızlar üşüşürdü

Uzanırdım sözcüklerine, yüreğini okudukça ellerine hohlardım.

Çürümüş denizlere seferlere çıkardık, esir kalyonlarını basardık

En büyük akıntılara kürekler çekerdik, iki kişilik bir yelkenlide

Sevdalı bir güneşti tepemizde zaman, geceleri şiirler yazardık

Keşiflere çıkardık bıkmadan, şiirler biriktirirdik ıslak cebimizde.

Yenilenmiş özlemlerin fırtınalarına tutulurduk, köpüklü denizlerde

Adil savaşlara pupa yelkenler açardık, suskun kanamalar geçirirdik

Bir masaldı sevda, aşk derdik ismine, birbirimizi arardık seslenişlerle

Sarılışların özgür kentlerinde pastil sevinçlerle açlığımızı geçiştirirdik.

Selahattin Yetgin