Dr. Emel Doğramacı Vefatı | Değerlendirme: İbrahim Uysal

ATATÜRK KADINI EMEL DOĞRAMACI’YI SONSUZLUĞA UĞURLARKEN…

Ben artık Bakanlıkta işe başlamış ve bir o yana bir bu yana yurtiçi, yurtdışı koşturmaya başlamıştım.

Emel Hanım ile de çok özel günlerde önce yüz yüze, zamanla da telefon ile görüşür olmuştuk.

Kişilerin birbirlerini sevmeleri, değer vermeleri çok güzel bir şeydir ama çağımızda her görüşmenin de bir anlamı olması gerekiyordu. Emel Hanım “Ben buradayım her zaman bekliyorum” dese de, bazen ben gittiğim zaman o, ya makamında olmuyor, ya da bir işi oluyor, telefon görüşmesi ile durumu telafi ediyorduk.

Benim de iş yoğunluğumdan bazen her şeyi unutuyordum ama özel günlerde aradığımda sesini büyük bir özlem içinde olduğunu anlatır tonda tutup, konuşuyorduk.

Sonraları ben başka kuruma, Emel Hanım başka Üniversite ve kurumlarda önemli görevler üstlendi.

Özellikle kadın tarihi, kadın hakları ve Türk kadınının toplumsal dönüşümü üzerine yaptığı çalışmalarla ön plana çıktı.

Toplumda ve akademik çevrelerde “Atatürk ve Kadın Hakları”, “Atatürk Düşüncesi ile Türk Kadınının Çağdaşlaşması”, “Türkiye’de Kadının Dünü ve Bugünü” ve “Atatürk’ten Günümüze Sosyal Değişmede Türk Kadını” gibi önemli çalışmaları ile de dikkati çekmiş, kadınlarla ilgili olarak Türkiye’de ve uluslararası platformlarda konferanslar verip, panellerde konuşmacı olmuştur.

Prof. Dr. Emel Doğramacı, yalnızca Türkiye’de değil uluslararası akademik platformlarda da Misafir Profesör olarak;

Ayrıca, Türkiye’yi temsilen uzun yıllar UNESCO Milli Komitesi’nde Başkan Vekilliği ve Birleşmiş Milletler Kadın Statüsü Komisyonu’nda görev yapmıştır.

Sanal ortamda dolaşırken, iki haber beni şok etti. İyi haber, Çalıştığım en son kurumun en tepe yöneticisinin doğum günü imiş, onu telefon ile kutlarken, acı haber ise “Değerli Hocamız Emel Doğramacı’yı kaybettik” diyordu.

Evet sevgili Emel Hocam, 22 Nisan 2026 günü yaşama ve bizlere veda etmişti

Yazıya başlarken, “aşk tesadüfleri sever” diye başlamıştım ama yaşamda da tesadüfler ile başlayan ve biten o kadar şey oluyormuş ki!…

Yaşamımda çok önemli bir yere sahip olan bir Emel Doğramacı’yı kaybetmenin hüznünü yaşarken, yine yaşamımda çok özel bir yere sahip bir değerli büyüğümün sağlıklı yaş gününü kutlamak yaşamın bir çelişkisi olsa gerek.

Aşkın her ne kadar neyi, nasıl sevdiğini bilemem ama yaşam da TESADÜFLERİ SEVERMİŞ, onu öğrendim!..

Not: Her şeyin bir sonun olduğu gibi bu anılarında sonu bu…

……..